Προτιμώ να είμαι στάχτη παρά σκόνη! Θα προτιμούσα να σβήσει η σπίθα μου σε μια λαμπερή φλόγα παρά να πνιγεί από ξηρή σήψη. Θα προτιμούσα να είμαι ένας υπέροχος μετεωρίτης, κάθε άτομο μου σε υπέροχη λάμψη, παρά ένας νυσταγμένος και μόνιμος πλανήτης. Η λειτουργία του ανθρώπου είναι να ζει, όχι να υπάρχει. Δεν θα σπαταλήσω τις μέρες μου προσπαθώντας να τις παρατείνω. Θα χρησιμοποιήσω τον χρόνο μου.

Μέχρι ένα ορισμένο σημείο, είναι απαραίτητο για έναν άνθρωπο να ζήσει τη ζωή του στον κόσμο στον οποίο βρίσκεται και να κάνει το καλύτερο. Αλλά πέρα ​​από αυτό το σημείο, πρέπει να δημιουργήσει έναν δικό του κόσμο. Και το σπουδαιότερο πράγμα για τη ζωή είναι ότι μας δίνει πάντα την ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι νέο. Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσετε από την αρχή, να κάνετε μια νέα αρχή, να ανοίξετε ένα νέο μονοπάτι.

Η ζωή είναι σύντομη και έχουμε μόνο ένα σύντομο χρόνο για να εξερευνήσουμε, να μάθουμε, να βιώσουμε και να δημιουργήσουμε. Ας αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτόν τον χρόνο και ας καούμε φωτεινά, σαν μετεωρίτες στον νυχτερινό ουρανό, αφήνοντας πίσω μας ένα ίχνος φωτός και έμπνευσης για όσους έρχονται μετά από εμάς.

~ Από τις Ιστορίες Επιστημονικής Φαντασίας, του Τζακ Λόντον