Από τότε που ήμουν στο δημοτικό σχολείο, πάντα αναρωτιόμουν αν η μαθησιακή μου δυσκολία σήμαινε ότι θα ήμουν πάντα ο ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο. Αν οι δάσκαλοι, οι μαθητές, οι συμμαθητές και οι καθηγητές πάντα θα με αντιμετώπιζαν και θα αξιολογούσαν τις δεξιότητες και τις ικανότητές μου «διαφορετικά» λόγω της δυσλεξίας μου. Για όλους εσάς εκεί έξω με μια διαγνωστική ετικέτα όπως η δική μου, σήμερα είναι η μέρα που επιτέλους απευθυνόμαστε σε αυτόν τον ροζ ελέφαντα στο δωμάτιο. ΣΤΙΓΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ απλά με την παρουσία μιας διαγνωστικής ετικέτας, αλλά είναι καιρός να αντικαταστήσουμε τη λέξη «αναπηρία» και να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη «προικισμένοι», αφού οι ετικέτες μας είναι αυτές που μας κάνουν μοναδικούς και ξεχωριστούς
Επομένως, αυτές οι διαγνωστικές ετικέτες, συμβάλλουν στις αρνητικές ακαδημαϊκές και συμπεριφορικές αξιολογήσεις μας στον ακαδημαϊκό κόσμο; Δυστυχώς, υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι οι διαγνωστικές ετικέτες είναι υπεύθυνες για τις αρνητικές αξιολογήσεις στις οποίες έχουμε υποβληθεί καθ ‘όλη τη διάρκεια των ακαδημαϊκών μας ετών. Ποιοι είναι όμως οι παράγοντες που επηρεάζουν και συμβάλλουν στις αρνητικές επιπτώσεις αυτών των ετικετών;
Για να ελεγχθεί αυτό, μια μετα-ανάλυση του 2023 συνδύασε αποτελέσματα από 57 πειραματικές δημοσιεύσεις σε 8.295 συμμετέχοντες. Η μετα-ανάλυση εξέτασε την αρνητική επίδραση των διαγνωστικών ετικετών στις αξιολογήσεις των παιδιών, λαμβάνοντας υπόψη τη διαγνωστική κατηγορία των ετικετών, τον τύπο της προσφερόμενης αξιολόγησης και το είδος των πληροφοριών σχετικά με τα παιδιά που παρέχονται στους αξιολογητές. Η εμπειρογνωμοσύνη των συμμετεχόντων εξετάστηκε επίσης για να προσδιοριστεί εάν συνέβαλε στις αρνητικές επιπτώσεις των διαγνωστικών ετικετών.
Τα ευρήματα ήταν… απογοητευτικά. Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης δείχνουν ότι οι διαγνωστικές ετικέτες, ανεξάρτητα από την κατηγορία της διάγνωσης, το είδος της αξιολόγησης και την τεχνογνωσία των αξιολογητών, συνέβαλαν στην αρνητική αξιολόγηση των παιδιών. Για να είμαστε ακριβείς, η συμπεριφορική και ακαδημαϊκή αξιολόγηση ενός παιδιού στην τάξη θα επηρεαζόταν περίπου 66% πιο αρνητικά σε σύγκριση με σε ένα παιδί χωρίς ετικέτα. Έτσι, είτε έχετε διανοητική αναπηρία, μαθησιακή διαταραχή ή διαταραχή συμπεριφοράς, ανεξάρτητα από την εμπειρία του αξιολογητή, ΘΑ υποβληθείτε σε αρνητικές αξιολογήσεις. Αλλά μην χάσετε κάθε ελπίδα ακόμα, καθώς οι αρνητικές επιπτώσεις των διαγνωστικών ετικετών στις αξιολογήσεις μπορούν να μειωθούν όταν παρέχονται στους αξιολογητές ακόμη και η πιο παραμικρή πληροφορία, πέρα από την ετικέτα διάγνωσης.
Επομένως, η ερώτησή σας τώρα μάλλον είναι: πού πηγαίνουμε από εδώ και πέρα; Δεν κάνουμε λάθος να υποθέσουμε ότι ως πληθυσμός, στιγματιζόμαστε λόγω των διαγνωστικών μας ετικετών, οδηγώντας σε σημαντικές αρνητικές ακαδημαϊκές και συμπεριφορικές αξιολογήσεις στον ακαδημαϊκό μας κόσμο. Αλλά τι μπορούμε πραγματικά να κάνουμε; Γιατί σε ό,τι με αφορά, ανεξάρτητα από το αν έχεις δυσλεξία όπως εγώ, ΔΕΠΥ ή αυτισμό, και ανεξάρτητα από την εμπειρία του αξιολογητή, τα στερεότυπα της διάγνωσής μας θα επηρεάσουν αρνητικά τις αξιολογήσεις που λαμβάνουμε παρά το επίπεδο εκπαίδευσης που επιτυγχάνουμε. Αυτό που είπα πριν, ωστόσο, είναι αλήθεια: μια διαγνωστική ετικέτα δεν είναι το μόνο πράγμα που μας καθορίζει. Αποδεικνύοντας τις ικανότητές μας και δείχνοντας περισσότερο ποιοι πραγματικά είμαστε μπορεί στην πραγματικότητα να μειώσει τις αρνητικές επιπτώσεις των διαγνωστικών ετικετών στις αξιολογήσεις μας! Υποθέτω ότι υπάρχει πραγματικά μόνο ένα πράγμα που μπορούμε να κάνουμε, και αυτό είναι να βρούμε έναν τρόπο να αγκαλιάσουμε το γεγονός ότι, ναι, θα είμαστε πάντα οι ροζ ελέφαντες στο δωμάτιο! Το σημαντικό είναι να είμαστε οι ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ροζ ελέφαντες που δεν αφήνουν τις διαγνωστικές ετικέτες και τις στερεοτυπικές αξιολογήσεις να καθορίσουν τις ικανότητες και τα όνειρά τους. Εξάλλου, αν ο Alexander Graham Bell που ήταν ο εφευρέτης του πρώτου τηλεφώνου διαγνώστηκε με δυσλεξία, φανταστείτε τι μπορούν να επιτύχουν όλοι οι δυσλεκτικοί, ροζ ελέφαντες στον κόσμο αν βάλουν το μυαλό τους σε αυτό! Καμία ετικέτα δεν μπορεί να μας σταματήσει!
