Ποιο θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο;

Το ζητούμενο δεν είναι να είσαι πετυχημένος σ αυτό που κάνεις. Το ζητούμενο είναι να πετύχεις σαν άνθρωπος. Αναρωτιέσαι σε τι; Στο να είσαι πλήρης. Για όσο μεγαλύτερο διάστημα είναι εφικτό και να το επαναφέρεις συχνότερα και να το συντηρείς όσο πιο πολύ γίνεται. Λόγω του ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται και είναι χρήσιμο να εξελίσσεται και να αλλάζει, αλλάζουν φυσικά και οι ανάγκες του και οι δρόμοι για να ξαναφτάσει στην αίσθηση της πληρότητας.

Και δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μπόρεσε πραγματικά να το πετύχει αυτό, χωρίς να είναι Άνθρωπος. Η ευαισθησία είναι το μεγαλύτερο όπλο προς την ολοκλήρωση. Στην ζωή μας προσθέτουν περισσότερα πράγματα, τα άτομα που μας ανοίγουν πόρτες. Πόρτες στην σκέψη και στο συναίσθημα όχι από τις άλλες. Το πόσο πλούσιος είναι κάποιος το καθορίζουν οι ανάγκες του και όχι το τι έχει διαθέσιμο ή στην ιδιοκτησία του. Έτσι κι αλλιώς το μόνο που έχουμε κάπως ως ιδιοκτησία μας είναι ο διαθέσιμος χρόνος μας και το τι επιλέγουμε να τον κάνουμε.

Ποιο το νόημα της ζωής; Για μένα η γνώση μέσα από τις εμπειρίες και η πορεία προς την όλο και βαθύτερη αλήθεια. Η γνώση έχει να κάνει με εμπειρίες ζωής και πνευματικές ανθρώπινες σχέσεις. Η βαθύτερη αλήθεια είναι η εμβάθυνση στην κατανόηση του ρεαλιστικού αλλά και του συναισθηματικού μας κόσμου και αυτή τρέφεται από την γνώση και τις εμπειρίες.

Αυτό που μόλις περιέγραψα, θα μπορούσε να είναι και το προφίλ ενός τυχοδιώκτη. Το στοιχείο που σε κάνει άνθρωπο και όχι τυχοδιώκτη, είναι το να τα έχεις καλά με τη συνείδηση σου.  Με άλλα λόγια, οι αγαθές προθέσεις. Δηλαδή η αγάπη. Έκτος αν η συνείδηση του ατόμου πάσχει. Κουβαλά δηλαδή αναπηρίες και για να νιώθει λειτουργικό απομακρύνει την αγάπη και τις αγαθές προθέσεις από τη ζωή του και καταφεύγει σε σοφιστείες-εκλογικεύσεις που βολεύουν τις δικές του αναπηρίες.

Όχι ότι η αγάπη δεν είναι και αυτή μια ψυχική διαταραχή. Για μένα όμως είναι και η πιο χρήσιμη και απαραίτητη στον αέναο δρόμο προς την πληρότητα και την πρόοδο.

Αυτό που λέω είναι ότι ασπάζομαι τις θέσεις του Πλάτωνα και Αϊνστάιν οι οποίες θεωρώ ότι αλληλοσυμπληρώνονται.
Πλάτωνας: Η αγάπη είναι μια σοβαρή ψυχική διαταραχή. Αϊνστάιν: Η αγάπη είναι η απάντηση.

Other Topics

Related Articles

email newsletter

sign up